Note to self

What happens when things that should be done and not to be done falls at the same moment? How to prioritize it? Questions ,Questions and questions all over again and eventually you end up doing that is not to be done. Once it is all done you want to scribble something to get rid of everything. Now you feel like it is not working anymore so better decide to quit. You walk away from something that is not going to make you feel good. Then you meet people who have opinion and suggestions for every damn thing in the world. They question your strategy,planning,hardwork and atlast leave with age old fucking “Never give up my son”.  Okay you have decided to be happy now and started finding ways to cheer you up. Ummmm you think for a while and switchon the tv. Switching the channels back and forth and found nothing. Hang out? Movies? Sleep? Booze? ..Questions questions and questions again. Ok lets scroll facebook for a while. Scroll scroll ummm okay it seems to be a place where people like their own shit and comment about it which is not going to make you happy.What next? Masturbate? Sleep? Is that the oldest remedy for not giving a fuck to life? No lets try something else. Umm write something irrevelant in blog?? Yes. 

Disclaimer: This post bears no relation to living persons


In to the Wild

I always wished to be a free flowing genuine mindless creature in a chaotic life. And there are numerous things that keeps on bothering you if you wished to be a mindless genuine freak. One such thing is called “fear for future” and it starts right away from your birth. It all started when they said your life is going to be at stake if you are not able to learn alphabets. You started to learn because you are not sure what shit the so called future is going to offer you at the end. That is possibly the first ever fear for future jinx most of us could have experienced and gradually taken to VERA LEVEL TUNING over the years. Just when you pause and look back at what all you have missed for being a storekeeper for future…its too late for that stuff. Many of us would have wanted to hit on the hot girl in the college but fear for future thing stopped to do so. After all the projection of a sober is what we all wanted and any sort of stuffs that can
hinder is strictly not TRIED. When you peek in to the secret ambitions of most of the people all you can find is these BREAK the FEAR for FUTURE stuffs. This fear escalates so quickly that even before you realise that you are in to a job you started to nod to your Boss no matter what PULL CAT FROM THE ASS order he assigns to you. Most of them are in this phase. All I can say is “PULL THE CAT FROM THE ASS” because….to be continued

ராஜா ராஜ்யம்

ரசனை நம் தாத்தா ,அப்பா ,பேரன் முதல் கண்டிப்பாக வேறுபடும்.பாகவதர் முதல் ரகுமான் வரை இசையில் கொடி நாட்டியவர்கள் பல அதில் இன்றும் நிலைத்து நிற்பவர்கள் சில. அப்படி “சில” த்தின் ராஜா தான் நம் இசைஞானி.லண்டனுக்குப் போய் இசையை கற்றுகொண்டு வந்தாலும் சிலர் அமைக்கும் இசைஅவர்களாலேயே கேட்க முடியாத அளவிற்கு ரம்மியமாக(???) இருக்கிறது. அப்படி இருக்கையில் பண்ணைபுரத்தில் இருந்து கூட ஒரு பீத்தோவன் வர முடியும் என்பதற்கு ராஜாவைத் தவிர வேறுயாரு சான்று. அவரின் படைப்புகளை தரவரிசை படுத்த எவராலும் முடியாது.இருப்பினும் எனது ப்ளே லிஸ்டில் அதிகமாக கேட்கப்பட்ட பாடல்கள் என்ற வகையில் ஒரு தரவரிசை
10. ராஜ ராஜ சோழன்-ரெட்டைவால் குருவி
9.மண்ணில் இந்த காதல்-கேளடி கண்மணி
8.கண்மணியே காதல்-ஆறிலிருந்து அறுபதுவரை
7.ஆலபோல்- எஜமான்
6.சுந்தரி கண்ணால்-தளபதி
5.பூங்காற்று புதிதானது-மூன்றாம் பிறை
4.என் வானிலே-ஜானி
3.மன்றம் வந்த-மௌன ராகம்
2.நீ பார்த்த பார்வை-ஹே ராம்
1.தென்றல் வந்து தீண்டும்போது-அவதாரம்

இதில் முதல் இரண்டு பாடல்கள் ராஜாவின் ஆளுமையை உலகமறிய செய்தவை.”நீ பார்த்த பார்வைக்கொரு நன்றி” ஒரு கேன்வாஸ் பெய்ன்டிங் போல விரிந்து வார்த்தைகள் வற்றி காதல் மட்டுமே மிஞ்சிய நிலைக்கு நம்மை இட்டு செல்லும்.”தென்றல் வந்து தீண்டும்போது” தூரிகையில் தேன் வடித்து இழைத்த ஓவியம்.
பாடல்கள் பல ராஜாவின் மகுடங்களாக இருப்பினும் அதில் வைரமாக இருப்பது அவரின் பிண்ணணி இசை. இப்போது பிண்ணணி இசை என்பது படம் பார்ப்பவரை படுக்க வைத்து சங்கில் முள்ளை வைத்து தைப்பதுபோல பாடாய்படுத்துகின்றனர். தளபதி,மூன்றாம் பிறை,குணா போன்ற படங்களில் இவரின் பிண்ணணி இசைக்கோர்ப்பு இவர்களுக்கு ஒரு பாடம்.

ரகுமான் வருகைக்குப் பிறகு டிஜிடல் மூலம் இசை அமைப்பது பிரபலமான போதும் இன்றும் ஆர்மோனிய பெட்டியில் இருந்து இவர் கை எடுக்க வில்லை. பலர் கூறுவது போல் இவர்க்கு தன் இசை மீது கர்வம் உண்டு.நல்ல கலைஞனுக்கு கர்வம் தான் வேலி.
இந்த ராஜா ராஜ்யம் வரும் சந்ததியிலும் தொடரும்….எங்கோ ஒரு மினி பஸ்ஸிலாவது வளையோசை கல கலவென்று தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கும்

ராஜா-கை வெச்சா அது ராங்கா போனதில்ல

Love and Luxury

How often we see relationships that are so brittle comes to some abrupt ends.?How often we see people longing for a relationship and then just find it tiresome to hold on to it once they get one.? The answer is “pretty much every day”. One such day ambling back to my home from office I witnessed something like a diamond in the rough. An oldman with a chunky grub hoe and heavy cable wires was busy wiring in our area. I stood some meters away from him to have a glimpse of his work. His work was so intricate that he was sweating like a fat bird in  disco and his muscles chocking up at every part of his body. I was dumbstruck to see an oldman of around 70years toiling in scorching evening sun( chennai weather at noon=evening). Then came an old women with wrinkles all over her face and neck with some food in her bag. She just pulled the oldman with some force and started yelling at him. At first instance I could not figure out for what she was yelling at him. when they both sat in tree shade to take some food I guessed it was for the old man working without taking the food. They shared some light moments while eating. Once his work was over the oldman handed the grub hoe to her and she happily carried over her shoulder.I stood watching them all the way till the scene fade away in dusk.  It was nothing short of an ordinary event which you can witness almost everyday walking past a construction site. But what amazes me is their longevity and unconditional love which makes them special for almost 50years roughly. We live in a generation where falling in love is as easy as getting a peanut cake but staying in it for long  is as tough as an old boot. The initial period in any relationship is always a cakewalk because both parties wear the mask of god.Its in the later part of the story where both of them finds the negative traits of each other and  end up in ditching. It was of our grand parents generation where falling in love at their teenage was such a rarity and getting married to a complete stranger was even more stranger. Still they never failed to surprise us with their monumental effort to make their relationship strong enough to withstand amidst all odds. Its a tedious task to matchup with our grandparents generation but we can take some positives out of it. A relationship that is long and stronger is always special and anyone who knows this trick is the showstopper.

Love is a luxury if you hold it as it should be…!!


இந்த வருடம் நான் பார்த்த “த்ரிஷ்யம்” க்கு பிறகு தியேட்டரை விட்டு மன நிறைவோட வந்த படம் “குயின்”..படம் பேரு கொஞ்சம் கில்மாவாகத் தோன்றினாலும் இது ஒரு கே.பாலச்சந்தர் வகையறா ஹிந்தி படம். சமீப காலமாக ஹிந்தியில் நம்மூரில் நமுத்து போன கமர்சியல் கதகளிகளை பிரபுதேவா,ரோகித் ஷெட்டி போன்றோர் ரீமேக் செய்து படம் பார்ப்பவரை பரலோகம் அனுப்பியவண்ணம் உள்ளனர்.இதற்கு நடுவே ஹிரோயினை ஹீரோவாக வைத்து வந்த படம் தான் குயின். படத்தின் கதைய பார்ப்போம். ராணி(தாம் தூம் ல் வந்துட்டு போன அதே பாப்பா தான்) டெல்லியில் வசிக்கும் ஒரு பஞ்சாபி. மிகவும் வெள்ளந்தியான பெண். இவளை ஒருத்தன் விரட்டி விரட்டி ப்ரோபோஸ் செய்து கடைசியில் காதலில் விழ வைக்கிறான். இருவருக்கும் கல்யாணம் நிச்சயிக்க படுகிறது.ஆனால் கல்யாண நாளில் அவன் ராணிக்கு சில் பல காரணங்களைக் காட்டி பெப்பே காட்டி விட்டு லண்டன்க்கு கிளம்பிடறான். கல்யாணம் நின்று போன சோகத்தில் அழுது பின்பு இனி அழுதாலும் அவன் வரப் போவதில்லை என்பதை உணர்ந்து தான் முன்னரே ஹணிமூன்காக பாரிஸ் க்கு எடுத்த டிக்கெட் டில் பாரிஸிர்க்கு பறக்கிறாள்.பாரிஸ் சென்றதும் அங்கு அவளுக்கு ஒரு புது தோழி கிடைக்கிறாள்(லிஸா ஹெய்டன்). பின்பு அங்கிருந்து ஆம்ஸ்டர்டாம் செல்கிறாள் அங்கு மூன்று ஆண் நண்பர்கள் கிடைக்கிறார்கள். நாலு பேரும் ஒரே அறையில் தங்கி ஊர் சுத்துகின்றனர்.இந்த நேரத்தில் லண்டனுக்கு தப்பியோடிய அந்த கருவாடு மறுபடியும் ராணி மீது காதல் அரும்பி ரீ என்ட்ரீ கொடுக்கிறான்.இப்போது ராணி எடுக்கும் முடிவே படத்தின் தாரை தப்பட்டை கிழியும் க்ளைமாக்ஸ்.

ராணியாக கங்கானா பட்டாசு. வெள்ளந்தியான பெண் என்றாலே நமக்கு அந்த அர லூசு ஹாசினி(சந்தோஷ் சுப்ரமணியம்) போல் தான் இருப்பாள் என்றொரு மாயை இருக்கு.ஆனால் தனது பேச்சு நடை உடை சிரிப்பு அழுகை எல்லாவற்றிலும் வெள்ளந்தித்தனத்தை மிகச் சரியான அளவில்(கொஞ்சம் ஓவர் டோஸ் ஆனாலும் ஹ்ஹஹா ஹாசினி போல் ஆகி விடும்) . படத்தில் மூன்று ஆண் நண்பர்கள் இருப்பினும் அதில் எவருடனும் காதல் கீதல் னு பூ சுத்தாம கடைசி வரை அழகான நட்பாக காட்டியதற்கு இயக்குனர்க்கு ஒரு பொக்கே பார்சல். படத்தின் மிகப் பெரிய ப்ளஸ் நம்ம நினைத்தது எதுவுமே நடக்காது. உதாரணத்திற்கு..பாரிஸ் ல் இரவில் ராணி தனியாக தெருவில் நடந்து செல்கையில் ஒரு திருடன் இவளின் பையைப் பிடித்து இழுக்கிறான்.வழக்கமாக இப்படி ஒரு சீனில் ஹீரோ வந்து இவளை காப்பாற்றி நாலு லிட்டர் ரத்தம் கொடுத்து அப்றம் காதல் மகாபலிபுரம்்கஜ கஜா வாக மாறி இருக்கும். ஆனால் இங்கு அப்படி எந்த ஹீரோவும் வரவில்லை மாறாக தனக்கு தன்னைத் தவிர எவரும் உதவ முடியாதுனு தெரிந்து கொண்டு திருடனை அவளே சமாளித்து அதில் வெற்றியும் பெறுகிறாள்.இதைப் போல் ஏராளமான எதார்த்தங்கள் படம் நெடுக நிறைம்பி இருக்கும்.

கடைசி பொக்கே இந்தப் படத்தின் தயாரிப்பாளர் அனுராக் காஷ்யப். உங்களுக்கு பாலச்சந்தரின் படைப்புகள் பிடிக்கும் எனில் இந்த “குயின்” கண்டிப்பாக உங்களை ஆட்கொள்வாள்.

QUEEN—Yes she is…!!


இந்த வார்த்தை இல்லாம எந்த அரசியல்வாதியும் குப்ப கொட்ட முடியாது.இத சொல்ற அவங்களுக்கும் இதோட அர்த்தம் தெரியாது கேட்ட நம்மளுக்கும் தெரியாது.அப்போ இதுக்கு அர்த்தம் தான் என்ன? அலசி ஆராய்ந்து பார்த்ததில் இந்தியாவில் மதச்சார்பின்மை மூன்று வகைப்படும்.அதாகப்பட்டது
1.இந்துத்வா மதச்சார்பின்மை
2.இஸ்லாமிய மதச்சார்பின்மை
3.கிறிஸ்துவ மதச்சார்பின்மை

இந்துத்வா மதச்சார்பின்மை: இதில் வருஷத்தின் முன்னூறு நாட்கள் அடுத்தவன் கட்டுன மசூதி சர்ச் போன்றவற்றை இடித்துவிட்டு மீதமுள்ள அறுபத்தைந்து நாட்கள்(எதாச்சும் தேர்தல் வந்துவிடும்) எம்மதமும் சம்மதம்னு அறிக்கைவிட்டு மசூதிக்கு போய் நோன்பு கஞ்சிய குடிக்கனும்.

இஸ்லாமிய மதச்சார்பின்மை:
இதில் இந்துத்வா மதச்சார்பின்மைய எதிர்த்து போராடனும்.எப்படி?. அவன் மசூதிய இடிச்சா நீ ட்ரெய்ன்லயோ பஸ்லயோ பாம் வச்சுரனும்.அப்றம் அல்லா மேல பழிய போட்றனும். தேர்தல் எதாவது வந்தால் வேட்பாளரின் எந்த விவரமும் தேவையில்லை..பேலட் பாக்ஸில் இஸ்லாமிய பெயர் எதாவது ஒரு மூலையில் இருக்கிறதானு பார்த்து அதுல பசக் னு குத்தனும்.

கிறிஸ்துவ மதச்சார்பின்மை:
இது கொஞ்சம் கஷ்டம். நிறைய பேசனும். எப்டி பேசனும்? எதாவது கிராமத்துக்கு போய் விளிம்பு நிலை மக்களை தேர்வு செய்து அவர்களின் மண்டையைக் கழுவி மாரியப்பனை ஜான் மைக்கேலாகவும் முனியம்மாவை மேரியாக மாற்றி விடனும்.இதை பண்ணிட்டா பாதி வேலை முடிந்தது.அப்பறம் எதாவது ஒரு ஜோஸப்பை தொகுதியில நிக்க வச்சு ஓட்ட அள்ளிரலாம்.

இப்படியெல்லாம் எங்க மதம்ல இல்லனு கூவுறங்களுக்கு ஒரு சின்ன போட்டி. அப்துல் கலாமை மையிலாபூர் தொகுதியில நிக்க வச்சு டெபாஸிட் வாங்கிக் கொடுக்கனும். அதே போல் ட்ரிப்லிக்கேன்,புளியந்தோப்பு தொகுதியில் வாஜ்பாயை வெற்றியடைய செய்ய வேண்டும்

பாரத மாதாவுக்கு ஒரு குரூப் காவி சேலைய கட்டனும்னும் இன்னொரு குரூப் பர்தா தான் போடனும்னும் இல்ல வெள்ள அங்கிதான் மாட்டனும்னு அறுபது வருஷமா சண்டைய போட்டு கடைசியா பாரதமாதாவ அம்மணமாக்கியாச்சு!!


இது அடுத்தவன் வீட்ல விழுந்தா அது ஒரு செய்தி..அதுவே நம்ம வீட்ல விழுந்தா?..என் அப்பத்தா(இப்பலாம் பாட்டி) நான்கு மாதங்கள் படுத்தபடுக்கையாகி இயற்கையெய்தின சமயம். இருபது வருடங்கள் என்னை தூக்கி,கழுவிய ஜீவன் ஓய்ந்த சேதி கேட்டு நான் அவசர அவசரமாக சென்னையிலிருந்து என் கிராமத்திற்கு சென்றேன். அடக்கி வைத்த துக்கத்தை அப்பத்தாவை பார்த்ததும் பொங்கவிடலாம் என்று எண்ணி ஊர் எல்லையை அடைந்தேன்.வீட்டை நெருங்க நெருங்க எனக்குள் ஒரு பதற்றம்.தூரத்தில் என்னைக் கண்ட சொந்த பந்தங்கள் அலறி அடித்துக் கொண்டு வந்தனர். மெல்ல நடந்து அப்பத்தா அருகில் போனேன்.இப்போ கட்டி வச்ச துக்கத்தை அழுகையாக அவுத்துவிடலாம்னு வாயை தொறந்தா வெரும் காத்துதான் வந்தது. பேராண்டி அழுகப் போறானு அடுத்து டிக்கெட் வாங்க ரெடியா இருக்கும் பெருசுகள் வாயை பிளந்து பார்த்தன. தர்ம சங்டமான சூழ்நிலையில் அழுகை வராது இனி ஆக்டிங் தான் வேற வழியில்லையென்று கண்ணைக் கசக்கி தொண்டையைக் கம்மி அழுவதுபோல் ஆரம்பித்தேன்.ஆனால் எனது ஆஸ்கர் ஆக்டிங்கை அங்க இருந்த ஒரு கிழவி கண நேரத்தில் கண்டுபிடித்து உலகத்துல எவ்வளவோ கேவலமான பார்வை இருந்தாலும் அதில் பெஸ்டை என்னைப் பார்த்து விட்டது.இதுக்குமேல் அங்கு இருக்க அந்த கிழவியின் பார்வை என்னை விடவில்லை.திண்ணையில் வந்து தனியா உட்கார்ந்து ஏன் அழுகை வரவில்லை என ஆராய்ந்தேன்.ஒரு வேளை அப்பத்தா மீது நமக்கு பாசம் இல்லையோ?இல்ல வெட்கமா? னு பல கோணத்தில் யோசித்த நேரம் ஆஆஆஆத்ததா னு கூவிகிட்டே ஒரு பெண் வீட்டிற்குள் போய் கதறி கதறி அழுதார். அவர் எங்கள் ஊரின் வண்ணாத்தி(டோபி பெண்). சம்பந்தமே இல்லாத ஒருத்தி கதறி அழுவதை பார்த்துவிட்டு எனக்கு மனசுக்குள் யாரோ யானைய விட்டு மிதித்ததுபோல இருந்துச்சு.

நகர வாழ்க்கைக்கு மாறுனது பின்பு சாவுக்கு அழுவது ஔட் ஆப் பேசன் ஆகிவிட்டது. பல பேர் வாயை கர்ச்சிப்பை வைத்து அடைத்துக்கொண்டு உடம்பை உலுக்குவர்(அழுகைக்கான பாடி லேங்குவேஜாம்). இன்னும் சில பேர் அழுதால் மெட்சூரிடி இல்லனு நினைச்சுருவாங்க பாஸ் னு சொல்வாங்க(உங்க லாஜிக் ல சாணிய கரைச்சு ஊத்த) பக்கத்து ப்ளாட்டில் எவன் செத்து கிடந்து நாறுனாலும் நாலு ஆக்ஸ் ஸ்ப்ரே வாங்கி அடித்துவிட்டு தேர்்ஸ் நோ பேட் ஸ்மெல் யா னு ஆட்டிட்டு போற இந்த காலத்துலேயும் தனக்கு தெரிந்தவர்(பழகியவர் இல்லை) காலமான சேதி காதுக்கு எட்டியதும் ஓடி வரும் ஜீவன்கள் இன்றும் கிராமங்களில் உண்டு.

Read and get to know